حافظ این حال عجب با که توان گفت که ما / بلبلانیم که در موسم گل خاموشیم

جای همتون خالیه ..........

سلام

 
حافظیه چه حال وهوایی پیدا میکنه دم غروب
تا حالا رفتی مهمونی شیرین ترین غمهای عالم ؟
ایندفعه میزبان تویی

ناگهان پرده برانداخته ای یعنی چه
مست از خانه برون تاخته ای یعنی چه
شاه خوبانی و منظور گدایان شده ای
این چنین با همه در ساخته ای یعنی چه
...

صدایی آسمانی فضا رو پر کرده صدایی که حافظ رو با هاش شناختم
بیشتر غزلهاش رو اگه حفظم از دولت این صدای آسمانیه
صدایی که اوج میگیره و میبردت 
وبا هر اوجی و فرودی دلت هُری میریزه پایین
 و میرقصی با رقص امواجش
مثل قاصدکی در دستهای مواج باد
اینجا دلت برای کسی تنگ نمیشه
الا خودت
...

گفتم اینبار میزبان خودتی:
آخه حافظ توی دل هرکسی یه جور جا داره. 
حافظ دل من امروز هوای گریه داره
یه گریه شیرین
برای یه غم شیرین
 شما هم دعوتین
اگه دوست دارین....

|+| نوشته شده توسط مهرداد در جمعه بیست و ششم اسفند 1384 ساعت 12:54 |

روباهی بامدادان به سایه خود نگاهی انداخت وگفت :

امروز ناهار شتر می خورم!

وسراسر صبح را در پی شتر می گشت ، اما در نیمروز باز سایه خود را دید وگفت :

یک موش هم کافی ست!!!

پیامبر و د یو ا نه"جبران خلیل جبران"

|+| نوشته شده توسط مهرداد در سه شنبه بیست و سوم اسفند 1384 ساعت 23:1 |

برای اونهایی که هوای ابری دلشون رو با نوشتن می بارند ، می بارند اما...

نوشتن سنگر آخره
هم خط مقدمه هم آخرین سنگر

              ********

نوشته هات بوی خاک بارون خورده می دن
معلومه هوای دلت بد جوری ابریه

              ********

مسافر بندهای کفشش رو محکم میکنه وراه میافته
بوی خاک بارون خورده میکشدش
کجا؟
- یه جایی پشت این شیشه ها ی مه گرفته

             ********

خدا قوت مسافر
هنوزمسافری؟
- (تایید سر با  نگاهی عمیق که  افق را می کاوید):

                                                                  "باران نشست تلخی آنسوی شیشه را"

                                                                                                                        ......
    

|+| نوشته شده توسط مهرداد در یکشنبه هفتم اسفند 1384 ساعت 18:50 |