انسان هميشه درجستجوي چيزي ماوراي خودبوده است، چيزي ماوراي رفاه مادي، يعني آنچه ما آنراحقيقت،خداوياواقعيت ميناميم،يعني ساحت بي زمان ،چيزي كه شرايط،انديشه هاويافساد وتباهي انسان به آن سبب وخدشه اي وارد نمي كند.

براي انسان هميشه اين پرسش مطرح بوده است كه : "واقعاً همهء اين چيزها براي چيست؟ " "آيازندگي اصلاً معنايي دارد؟"اواغتشاش بي حد زندگي ،بي رحمي ها ،شورش ها ،جنگ هاوتفرقه هاي ناشي ازگوناگوني مذاهب ،ايدئولوژي ومليت ها را ديده وبا احساسي حاكي از حرماني پايدار وعميق ،مي پرسد : "انسان چه بايد بكند؟آنجه ما آن را زندگي مي ناميم  چيست؟ آيا ماوراي اين زندگي چيزي وجود دارد؟"

انسان بدون يافتن اين چيز بي نام هزاران نام،كه هميشه در جستجوي آن بوده ،ايمان را رواج داد.ايمان به يك ناجي ،يا يك ايده آل ،اما ايمان همواره وبي هيچ ترديد منجر به خشونت مي شود.

در اين نبرد دايمي كه آن را زندگي مي ناميم،كوشش ما بر اين است تا قانوني براي رفاه وسلوك خود بيابيم كه مطابق با جامعه اي باشد كه در آن رشد كرده وپرورش يافته ايم،چه اين جامعه كمونيستي باشد ويا جامعه اي به اصطلاح آزاد ،ما به عنوان هندو ،مسلمان،مسيحي يا هر چه كه به طور اتفاقي هستيم،الگوي رفتاري ويژه اي را به مثابه بخشي از سنتمان مي پذيريم، ما به يك نفر چشم مي دوزيم تا به ما بگويد كه چه رفتاري صحيح يا غلط است، چه فكري بد يا خوب است، و در نتيجهء پيروي از اين الگوها ما به وضوح و راحتي مي توانيم اين مساله را در خود ببينيم كه رفتار،سلوك وتفكر ما مكانيكي و واكنشهايمان نيز اتوماتيك مي شوند.

........

ما محصول انواع نفوذها و تاثيرات هستيم و هيچ چيز نويي در ما وجود ندارد ،چيزي كه خودمان آن را كشف كرده باشيم، چيزي كه بكر و دست نخورده باشد

در طول تاريخ اديان ،راهنمايان مذهبي اين اطمينان را به ما داده اند كه اگر تشريفات مذهبي خاصي را اجرا و مانترا ها و دعاهاي معيني را نيز تكرار واز الگوهاي خاصي پيروي نماييم وتمايلاتمان را سركوب كرده وافكارمان را كنترل نماييم ،و...   پس از تحمل كليه رياضت هاي ذهني و بدني ،به چه چيزي ماوراي اين زندگي كوچك دست خواهيم يافت و اين كاري است كه ميليون ها نفر از انسانهاي به اصطلاح مذهبي در طي اعصار و قرون انجام داده اند.

........

اما يك ذهن شكنجه شده ،يك ذهن خسته و تسليم شده ،ذهني كه مي خواهد از همه آشفتگي ها فرار كند،

....

چنين ذهني هرچند كه طلب و تلاش كند باز همه چيز را بر طبق تحريفات خود مي بيند.

براي كشف اين اين كه آيا واقعاً چيزي ماوراي اين هستي مضطرب ،گناه آلود ،ترسناك ورقابت آميز وجود دارد يا نه ،انسان محكوم است طرز نگرشي متفاوت داشته باشد،غافل از اينكه دنيا اغلب طرز فكر سنتي را پذيرفته واز آن پيروي مي كند.

منبع:رهايي از دانستگي

       "كريشنا مورتي